Powierzchnia ciała

Jak oblicza się powierzchnię ciała

Powierzchnia ciała (BSA) to oszacowanie Twojej całkowitej powierzchni skóry, obliczane na podstawie wzrostu i wagi, a nie mierzone bezpośrednio. Wykorzystywana jest klinicznie do rzeczy, które lepiej skalują się z wielkością ciała niż z samą wagą, jak niektóre obliczenia dawkowania leków. Podaj swój wzrost i wagę, a ten kalkulator pokaże oszacowanie z trzech opublikowanych wzorów obok siebie — plus ich średnią.

Wzory

Każdy poniższy wzór wykorzystuje te same dwa dane wejściowe — wagę (kg) i wzrost (cm) — więc te same dwa kolory śledzą te same dwie wartości we wszystkich trzech wzorach:

DuBois i DuBois (1916) — najstarszy i najczęściej cytowany wzór BSA, wciąż powszechny kliniczny domyślny wybór ponad sto lat później:

$$\text{BSA} = 0,007184 \times \vA{\text{Waga}}^{0,425} \times \vB{\text{Wzrost}}^{0,725}$$

Mosteller (1987) — prostszy wzór z pierwiastkiem kwadratowym, który blisko przybliża DuBois, będąc łatwym do obliczenia ręcznie:

$$\text{BSA} = \sqrt{\frac{\vB{\text{Wzrost}} \times \vA{\text{Waga}}}{3600}}$$

Haycock (1978) — opracowany na podstawie danych obejmujących niemowlęta i dzieci, dlatego często preferowany do zastosowań pediatrycznych:

$$\text{BSA} = 0,024265 \times \vA{\text{Waga}}^{0,5378} \times \vB{\text{Wzrost}}^{0,3964}$$

Kluczowe czynniki do rozważenia

• Trzy wzory zgadzają się blisko dla typowej wielkości ciała dorosłego, ale mogą się bardziej rozjeżdżać w skrajnościach. Dla nietypowo małej lub dużej wielkości ciała (bardzo niska lub bardzo wysoka waga względem wzrostu) leżące u podstaw wzorów założenia mogą dawać zauważalnie różne oszacowania — kolejny powód, dla którego dawkowanie kliniczne zawsze korzysta z konkretnego, celowo wybranego wzoru, a nie ze średniej.
• Dawkowanie oparte na BSA istnieje, ponieważ efekty niektórych leków lepiej skalują się z powierzchnią ciała niż z samą wagą. Niektóre leki, zwłaszcza chemioterapeutyki, mają wąskie okno terapeutyczne, w którym trafienie w odpowiednią dawkę ma ogromne znaczenie — BSA jest używane właśnie dlatego, że badania pokazały, iż koreluje ono lepiej z tempem metabolizmu i klirensem leków niż waga ciała dla tych leków.
• Obliczenie wykonane przez lekarza prowadzącego zawsze ma pierwszeństwo w każdej decyzji medycznej. Kliniczne obliczenia BSA mogą wykorzystywać konkretny wzór wybrany do danej sytuacji, wraz z precyzyjnie zmierzonym wzrostem i wagą w kontrolowanych warunkach — oszacowanie tego kalkulatora służy wyłącznie do ogólnych celów informacyjnych, nigdy jako zamiennik rzeczywistego obliczenia klinicznego.
• BSA różni się od BMI, mimo że oba wykorzystują wzrost i wagę. BMI to wskaźnik przesiewowy dla kategorii wagowej (niedowaga, waga prawidłowa, nadwaga, otyłość); BSA szacuje całkowitą powierzchnię ciała — odpowiadają na naprawdę różne pytania i nie są wymienne.

Interpretacja wyników

• Niewielka rozbieżność między trzema wzorami jest normalna, a nie oznaką błędu. Ponieważ wszystkie trzy wzory wyprowadzono z różnych populacji badawczych przy użyciu różnych metod statystycznych, nigdy nie miały się zgadzać co do miejsca po przecinku — rozbieżność rzędu kilku setnych metra kwadratowego dla typowej wielkości ciała dorosłego jest dokładnie tym, czego można się spodziewać, a nie błędem kalkulatora.
• Jeśli lekarz podał Ci konkretną wartość BSA, użyj jej, a nie średniej z tego kalkulatora. Wzór wybrany przez specjalistę (wraz z precyzyjnie zmierzonym wzrostem i wagą) jest podstawą każdego rzeczywistego obliczenia dawkowania — średnia z trzech wzorów tego kalkulatora to ogólne oszacowanie, a nie zamiennik konkretnej liczby uzyskanej w obliczeniu klinicznym.
• Wynik znacznie wykraczający poza zakres “typowego dorosłego” (bardzo niskie lub wysokie BSA) to dokładnie miejsce, w którym trzy wzory różnią się najbardziej. Jeśli Twój wynik znajduje się blisko nietypowej skrajności, potraktuj rozbieżność między trzema liczbami jako sygnał rzeczywiście niższej pewności co do dowolnej pojedynczej wartości, zamiast wybierać po prostu tę najwyższą lub najniższą.

Częste błędy

• Mylenie BSA z BMI. Oba wskaźniki wykorzystują wzrost i wagę, ale mierzą coś innego — BMI to narzędzie przesiewowe dla kategorii wagowej (niedowaga/waga prawidłowa/nadwaga/otyłość), podczas gdy BSA szacuje całkowitą powierzchnię skóry w metrach kwadratowych. Wynik opisany jako “BSA”, który wygląda jak wartość BMI (liczba rzędu kilkunastu do trzydziestu kilku), to prawdopodobnie zupełnie inne obliczenie.
• Wpisanie wagi i wzrostu w niewłaściwych jednostkach bez zauważenia tego. Wszystkie trzy wzory oczekują wewnętrznie danych metrycznych (kilogramy i centymetry) — przełącznik jednostek tego kalkulatora automatycznie przelicza dane w jednostkach imperialnych, ale ręczne wpisanie funtów lub cali do jednego z powyższych wzorów bez wcześniejszego przeliczenia da mocno błędny wynik.
• Traktowanie tego oszacowania jako klinicznie wiążącego. Wynik tego kalkulatora służy wyłącznie ogólnym celom informacyjnym — rzeczywista decyzja o dawkowaniu leku powinna zawsze wynikać z własnego obliczenia lekarza, a nie z takiego samoobsługowego oszacowania.

Przykład obliczeniowy

Osoba o wzroście 180 cm (5’11”) i wadze 80 kg (176 funtów):

1. DuBois: $0,007184 \times \vA{80}^{0,425} \times \vB{180}^{0,725} \approx 1,996 \text{ m}^2$
2. Mosteller: $\sqrt{(\vB{180} \times \vA{80}) \div 3600} = 2,000 \text{ m}^2$
3. Haycock: $0,024265 \times \vA{80}^{0,5378} \times \vB{180}^{0,3964} \approx 2,007 \text{ m}^2$
4. Średnia: $(1,996 + 2,000 + 2,007) \div 3 \approx 2,001 \text{ m}^2$