İşe Alım Maliyeti

Bir Çalışanın Tam Maliyetini Hesaplama

Bir çalışanın gerçek maliyeti, maaşı artı işveren bordro vergileri, yardımlar, işe alıştırma maliyetleri ve genel giderlerin bir payıdır — genellikle yalnızca maaştan %25-40 daha fazla. Kendi bordro vergisi oranınızla, yardım maliyetiyle, işe alıştırma maliyetiyle ve genel gider oranıyla birlikte bir maaş girin; bu hesaplayıcı tam ilk yıl maliyetini, işe alıştırma geride kaldıktan sonraki devam eden yıllık maliyeti ve kendi sayılarınızın tipik aralıkla nasıl karşılaştırıldığını gösterir.

Bir iş teklifinin manşet maaşı, bir işletmenin birini istihdam etmek için gerçekte ödediğinin yalnızca bir parçasıdır. İşveren tarafı bordro vergileri, ücretlerin üzerine yasal bir yükümlülüktür; sağlık sigortası ve emeklilik eşleşmesi gibi yardımlar gerçek, tekrarlayan bir maliyettir; birini işe almak, işe alım ücretleri, ekipman ve eğitim süresi olarak para tutar; ve her çalışan bir yerde hesaba katılması gereken ofis alanı, yazılım lisansları ve yönetim dikkatinin bir payını kullanır. Yeni bir işe alım için bütçe yaparken bunlardan herhangi birini atlamak gerçek ve önlenebilir bir bütçe açığına yol açabilir.

Formül

$$\vE{\text{Devam Eden Yıllık Maliyet}} = \vA{\text{Maaş}} + \left(\vA{\text{Maaş}} \times \vB{\text{Bordro Vergisi \%}}\right) + \vC{\text{Yardımlar}} + \left(\vA{\text{Maaş}} \times \vD{\text{Genel Gider \%}}\right)$$ $$\text{İlk Yıl Maliyeti} = \vE{\text{Devam Eden Yıllık Maliyet}} + \text{İşe Alıştırma Maliyeti}$$

Tek seferlik işe alıştırma maliyeti (işe alım ücretleri, ekipman, eğitim süresi) yalnızca ilk yıl sayılır — devam eden yıllık maliyet, çalışanın ondan sonraki her yıl mal olduğu tutardır.

Örnek Hesaplama

70.000$ maaş, %7,65 bordro vergisi oranı, yıllık 9.000$ yardımlar, tek seferlik 4.000$ işe alıştırma maliyeti ve %15 genel gider oranı:

1. Bordro vergisi: $\vA{70,000} \times \vB{0.0765} = \vF{5.355\$}$.
2. Genel gider: $\vA{70,000} \times \vD{0.15} = \vG{10.500\$}$.
3. Devam eden yıllık maliyet: $\vA{70,000} + \vF{5,355} + \vC{9,000} + \vG{10,500} = \vE{94.855\$}$.
4. İlk yıl maliyeti: $\vE{94,855} + 4,000 = \$98,855$.

Bu, çoğu tam yüklü çalışanın düştüğü yaygın olarak atıfta bulunulan 1,25x-1,4x aralığının tam ortasında 1,36x devam eden bir çarpandır.

Dikkate Alınması Gereken Önemli Faktörler

• Yüklenici ve serbest çalışan maliyetleri çok farklı yapılandırıldığından, bu hesaplayıcı onlara doğrudan uygulanmaz. Bağımsız bir yüklenici genellikle işveren tarafından ödenen yardımlar almaz veya aynı bordro vergisi yükümlülüklerini tetiklemez — bir çalışanın tam yüklü maliyetini bir yüklenicinin ücretiyle karşılaştırmak, bu hesaplayıcının çalışana özgü formülü yerine kendi ayrı karşılaştırmasını gerektirir.
• Çalışan devir maliyeti, bu hesaplayıcının hesapladığı devam eden yıllık rakamın ötesinde gerçek, ayrı bir maliyettir. Bir çalışanı kaybetmek ve yerine yenisini bulmak, işe alım maliyetlerini, boşluk sırasındaki kayıp üretkenliği ve işe alıştırma maliyetlerini yeniden tetikler — bu belirli, ilgili soru için Çalışan Devir Maliyeti Hesaplayıcısına bakın.
• Yardım cömertliği, şirket büyüklüğüne, sektöre ve bölgeye göre büyük ölçüde değişir. Küçük bir girişimin yardım paketi genellikle büyük bir şirketinkinden anlamlı ölçüde daha az maliyetlidir — genel bir varsayım yerine kendi gerçek yardım maliyetinizi kullanmak, tek boyut herkese uyar bir tahminden çok daha doğru bir sonuç verir.
• Genel gider tahsisi doğası gereği bir tahmindir, kesin bir çalışan başına muhasebe rakamı değildir. Ofis alanı, yazılım lisansları ve yönetim süresi, tüm bir ekip genelinde gerçekten paylaşılan maliyetlerdir — buraya girilen genel gider yüzdesi, her çalışanın payının makul bir yaklaşımıdır, kesin bir tahsis değildir.

Sık Yapılan Hatalar

• Yalnızca maaş kalemini bütçelemek, tam maliyeti değil. Yukarıdaki örnekte yalnızca 70.000$ maaşı dikkate alan yeni bir işe alım talebi, gerçek yıllık taahhüdü yaklaşık 25.000$ eksik tahmin eder — bordro vergisi, yardımlar ve genel giderlerin kapattığı fark budur.
• Tek seferlik işe alıştırma maliyetinin devam eden yıllık maliyetten ayrı olduğunu unutmak. İşe alım ücretleri, ekipman ve eğitim süresi yalnızca ilk yıl için geçerlidir — ilk yılın toplamını devam eden maliyet olarak ele almak sonraki her yılı fazla tahmin eder, işe alıştırmayı tamamen görmezden gelmek ise ilk yılı eksik tahmin eder.
• Bordro vergisi veya yardımlar için işletmenin kendi gerçek rakamları yerine genel bir sektör ortalaması kullanmak. İşveren bordro vergisi yükümlülükleri ve yardım maliyetleri eyalete, şirket büyüklüğüne ve sunulan belirli yardım paketine göre değişir — bu işletmenin gerçek oranlarını girmek, ödünç alınmış bir ulusal ortalamadan çok daha doğru bir sonuç verir.
• Bu çalışana özgü formülü doğrudan bir yüklenici veya serbest çalışanın ücretine uygulamak. Yükleniciler genellikle işveren bordro vergisi tetiklemez veya işveren tarafından ödenen yardımlar almaz, bu yüzden ücretlerini bir çalışanın tam yüklü maliyetiyle karşılaştırmak kendi ayrı karşılaştırmasını gerektirir.

Bilmekte Fayda Var

• Bu rol sabit bir maaş yerine komisyonla ödeniyorsa, Komisyon Hesaplayıcı hesaplayıcısı bu farklı ücret yapısını doğrudan ele alır.
• Bir rolün gerçek yıllık maliyeti bilindiğinde, Bütçe Hesaplayıcı hesaplayıcısı bunu daha geniş bir ekip veya departman bütçesine uydurmaya yardımcı olabilir.
• Yeni bir işe alımı değerlendiren nakit konusunda dikkatli bir girişim, ek harcamaya bağlanmadan önce Startup Nakit Ömrü Hesaplayıcı ve Startup Kuruluş Maliyeti Hesaplayıcı hesaplayıcılarını da kontrol etmelidir.
• Abonelik veya SaaS işletmesi için, SaaS Metrikleri Hesaplayıcı hesaplayıcısı yeni bir işe alımın maliyetinin müşteri edinme maliyeti gibi birim ekonomisini nasıl etkilediğini gösterebilir.